Το βιβλίο του Τάσου Λιγνάδη αποτελεί ένα απάνθισμα κειμένων λογοτεχνικής κριτικής. Πρόκειται για ένα πλήθος από γραπτά (δοκίμια, πραγματείες, επιφυλλίδες στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, διαλέξεις κ.ά.) που έχουν κατά καιρούς γραφθεί και στο μεγαλύτερο μέρος τους δημοσιευθεί και αφορούν - εκτός από κάποιες περιπτώσεις - στη σύγχρονη νεοελληνική ποίηση και πεζογραφία.